CMENTARZ PRAWOSŁAWNY PRAWIE JAK NOWY

Konserwatorzy Fundacji Dziedzictwa Kulturowego w roku 2020 prowadzili renowację części Cmentarza Prawosławnego na ul. Wolskiej. Prace wykonane przez fundację zostały przeprowadzone w ramach ratowania cmentarzy katolickich, żydowskich, tatarskich i prawosławnych w Polsce i na świecie. 

Pracami na Cmentarzu Prawosławnym objęto dwie kwatery żołnierzy Ukraińskiej Republiki Ludowej, którzy pod dowództwem gen. Semena Petruli – szefa państwa ukraińskiego, walczyli ramię w ramię z wojskiem polskim w trakcie wojny polsko – bolszewickiej 1920 roku. 

Był to drugi etap prac, po przeprowadzonych w 2019 roku renowacjach, które polegały na odnowieniu nagrobków (krzyże w kwaterze mają ogromną wartość historyczną), a polegał on na wymianie położonych między grobami płyt chodnikowych wraz z krawężnikami. 

„W naszej działalności patrzymy na spuściznę narodów tworzących dawną wielokulturową Rzeczpospolitą jako na dziedzictwo naszej części Europy – Europy Środkowej. Pożoga II wojny światowej: wymordowanie narodów, przemieszczenie ludności spowodowało, że na nas wszystkich spoczywa obowiązek troski o groby tych, którzy niegdyś tworzyli wspólne państwo”– powiedział w podsumowującym prace oświadczeniu Michał Laszczkowski – prezes Fundacji Dziedzictwa Kulturowego. 

Kwatera żołnierzy Ukraińskiej Armii Ludowej nie jest kwaterą stricte wojskową. Pochowani w niej ludzie, to byli żołnierze Ukraińskiej Republiki Ludowej, którzy zostali w Polsce po to, by na jej terytorium tworzyć struktury niezależnego od bolszewików ukraińskiego rządu. Po zawarciu w 1921 roku przez Polskę i bolszewicką Rosję traktatu ryskiego, który kończył wojnę, wielu z nich zostało zamkniętych w specjalnie do tego przeznaczonych obozach, na terenie naszego kraju. Państwo polskie przestało uznawać Ukraińską Republikę Ludową. Część z nich zimą 1921 roku wyruszyła w tzw. II pochód zimowy, którego celem było wzniecenie antybolszewickiego powstania na terenie Ukrainy. 

Wśród pochowanych leży, m.in. gen. Marko Bezruczko (1893-1944), który w randze pułkownika, w trakcie wojny polsko – bolszewickiej, stojąc na czele 6. Siczowej Dywizji Strzelców Armii URL, wraz z polskimi wojskami zdobywał Kijów oraz dowodził obroną Zamościa. Brał również udział w rozgromieniu Armii Konnej Budionnego w bitwie pod Komarowem. Po zakończeniu wojny internowany i przetrzymywany w obozie nr 6 w Aleksandrowie Kujawskim. 

W 1999 roku na terenie kwatery odsłonięto kozacki krzyż, na którym umieszczono dwujęzyczny napis. Po ukraińsku napisano „Bojownikom o wolność Ukrainy 1918 – 1919”, po polsku „Żołnierzom Ukraińskiej Republiki Ludowej broniącym wolności Polski i Ukrainy 1918 – 1919”. 

Magdalena Kuc 

29 października 2020 roku                                    
Fot. Fundacji Dziedzictwa Kulturowego
Copyright ©2020 Warszawa Express, All Rights Reserved.
Przygotowanie strony: Sławomir Chodorski
Liczba odwiedzin: 191273