POWSTANIE WARSZAWSKIE DZIEŃ PO DNIU

7 SIERPNIA 1944

Tego dnia dowódca powstania pułkownik Chruściel „Monter” dokonuje reorganizacji sił powstańczych w Warszawie, uwzględniając sytuację w mieście. Odziały powstańcze podzielone są na 3 grupy taktyczne: 

W skład Grupy Północ wchodzą oddziały AK walczące na obszarze północno-zachodnim Warszawy, czyli w dzielnicach Żoliborz, Marymont, Wola, Muranów, Stare Miasto, w tym także oddziały Kedywu, Zgrupowanie „Radosław” i „Paweł” walczące w rejonie cmentarzy wolskich. Grupą ma dowodzić pułkownik Karol Ziemski „Wachnowski”. 

Grupa Śródmieście obejmuje Śródmieście Północne i Południowe, Powiśle, Górny Czerniaków. W jej skład wchodzą oddziały I Obwodu AK. Dowodzi podpułkownik Franciszek Pfeiffer „Radwan”. 

Grupa Południe to rejon dzielnicy Mokotów, Sielce, Sadyba. Walczą tu Pułk „Baszta”, część oddziałów V Obwodu AK, dowodzi podpułkownik Stanisław Kamiński „Daniel”. 

Na Woli gen. Reinefarth od świtu kontynuuje oczyszczanie korytarza do centrum miasta. Jego oddziały wypierają powstańców z rejonu ulic Chłodnej i Ogrodowej, pl. Mirowskiego, Hal Mirowskich i pl. Żelaznej Bramy. Niemcy opanowują całkowicie linię ulic Wolska – Chłodna – Ogród Saski. Odcinają Stare Miasto i cmentarze od Śródmieścia. W okolicy Chłodnej i Elektoralnej Niemcy masowo mordują ludność. Z mieszkańców Warszawy tworzą „żywe barykady”. Wola całkowicie dostaje się w ręce niemieckie. 

Jedynie wąskim klinem w pozycjach wroga tkwią oddziały Zgrupowania "Radosław". Powstańcy utrzymują jeszcze pozycje na cmentarzu żydowskim, przy Gęsiej, Spokojnej i Dzikiej. 

Spokojna dotąd Starówka przeżywa pierwsze silne bombardowanie lotnicze. 

Do walki z powstańcami Niemcy wprowadzają do użytki nową broń - zdalnie sterowane miniaturowe czołgi, naładowane materiałem wybuchowym, zwane goliatami. Są one podprowadzane pod polskie pozycje, a następnie zdalnie odpalane eksplodują z niezwykłą siłą, niszcząc barykady i budynki. 

Po południu rusza polskie przeciwnatarcie na pl. Mirowski zorganizowane przez mjr. Stanisława Steczkowskiego „Zagończyka” w celu odblokowanie łączności ze Starówką. Wieczorem oddziały powstańcze, pod naciskiem przeważających sił wroga, zostają zepchnięte na ul. Grzybowską i pl. Grzybowski. 

Pułkownik Karol Ziemski „Wachnowski” usiłuje kanałami przedostać się na Żoliborz. Wobec braku możliwości przedostania się pozostaje na Starówce i organizuje jej obronę jako dowódca Grupy Północ. Grupa ta obejmuje także oddziały walczące na Woli, w rejonie cmentarzy, z Kedywem KG AK włącznie oraz oddziały Starówki, Żoliborza i Puszczy Kampinoskiej. 

Na Woli, w masowej egzekucji ginie Naczelny Kapelan Armii Krajowej ks. płk Tadeusz Joachimowski. 

Na Ochocie oddziały RONA przesuwają się na wschód. Trwa okrutna pacyfikacja dzielnicy. Reduty Kaliska i Wawelska stawiają opór. 

Rozpoczyna się budowa wykopu i barykady osłaniającej przejście Al. Jerozolimskimi ze strony północnej na południową. Barykada zaczyna się w bramie domu nr 22 i ma się łączyć z kamienicą nr 17. Przejście to do ostatniego dnia powstania zapewni łączność oddziałom walczącym w Śródmieściu Północnym i Południowym.  

Na Mokotowie siły powstańcze zdobywają nowe tereny: ulicę Szustra od Puławskiej do al. Niepodległości oraz ul. Belgijską po skarpę. 

Na Ochocie bronią się odizolowane placówki: Reduta Kaliska (oddział „Gustaw”) dowodzona przez por. A. Chyczewskiego „Gustaw”, Reduta Wawelska (oddział „Stach”), której dowódcą jest por. J. Gołębiowski „Stach”. 

We Francji Amerykanie zajmują St. Malo. Na froncie wschodnim Armia Czerwona pod dowództwem gen. Koniewa zajmuje zagłębie naftowe w Małopolsce.

Karol Karasiewicz 

7 sieprnia 2020 roku
Miejsce upamiętniające Rzeź Woli,
Fot. MaSzt
Copyright ©2020 Warszawa Express, All Rights Reserved.
Przygotowanie strony: Sławomir Chodorski
Liczba odwiedzin: 193479