KORCZAKI ROZDANE 

Zakończyła się 7. edycja konkursu wychowawczego im. Janusza Korczaka. Nagroda powędrowała do 4 placówek oświatowo-wychowawczych, przyznano 1 wyróżnienie. 

W kategorii „Przedszkola” statuetkę otrzymało przedszkole nr 25, przy ulicy Tadeusza Boya-Żeleńskiego 4a, w Śródmieściu. W kategorii „Szkoły podstawowe”: Szkoła Podstawowa nr 139 im. Ludwiki Wawrzyńskiej, przy ulicy Syreny 5/7 na Woli. W kategorii „Szkoły ponadpodstawowe”: CXXXVII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Roberta Schumana, na Targówku. Natomiast w kategorii „Inne placówki dla dzieci i młodzieży”: Ognisko Pracy Pozaszkolnej, ul. Walentego Skorochód Majewskiego 17, na Ochocie. 

Wyróżnienie otrzymała Szkoła Podstawowa Specjalna nr 106 w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, mieszcząca się przy alei Dzieci Polskich 20. Jest to placówka ogólnomiejska. 

Podczas tegorocznej, 7.edycji konkursu, do zgromadzonych przed monitorami komputerów dyrektorów i nauczycieli przemawiała wiceprezydent Beata Kaznowska, podkreślając, że nagroda rozdawana jest w bardzo trudnym dla placówek oświatowych czasie: „Serdecznie gratuluję tegorocznym zwycięzcom. To otwarte, mądre i przyjazne placówki, w których dostrzega się potrzeby wychowanków, uczniów oraz ich rodziców, realizując tym samym myśl pedagogiczną patrona naszej nagrody” - powiedziała Kaznowska. 

Nagroda wychowawcza im. Janusza Korczaka przyznawana jest placówkom, w których respektowane są prawa ucznia: prawo do miłości, szacunku, rozwoju, nauki, krytycznego myślenia, a idee otwartości, przyjaźni, życzliwości stanowią główny wyróżnik procesu wychowawczego. Statuetką honoruje się przedszkola, szkoły i ogniska wychowawcze, w których widzi się nie tylko potrzeby przebywających w niej uczniów, wychowanków, ale również rodziców. 

Janusz Korczak, lekarz, publicysta, pedagog, a przede wszystkim przyjaciel dzieci, urodził się w rodzinie warszawskich Żydów, jako Henryk Goldszmit, 22 lipca 1878 lub 1789 roku. Dokładna data jego urodzin nie jest znana, ojciec z niewiadomych względów zwlekał z zarejestrowaniem syna w urzędzie. Pseudonim „Janusz Korczak” przybrał w 1898 roku, brał wtedy udział w konkursie im. Jana Ignacego Paderewskiego na najlepszą sztukę teatralną. Konkurs wygrał, pisząc dramat zatytułowany: „Którędy?”.  

Już w trakcie studiów medycznych interesował się dziećmi z ubogich domów, bardzo często odwiedzał robotnicze dzielnice Warszawy. Uczył, opowiadał bajki, a w czasie świat Bożego Narodzenia przebierał się za Świętego Mikołaja i przynosił prezenty. Swoje wykształcenie medyczne, socjologiczne i pedagogiczne pogłębiał w Paryżu, Londynie i w Berlinie. 

W związku z chęcią poświęcenia się pedagogice nie założył rodziny. Należał do wielu stowarzyszeń, m.in. do Towarzystwa „Pomoc dla Sierot”, Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego oraz Towarzystwa Badań nad Dzieckiem. 14 czerwca 1911 roku doprowadził do rozpoczęcia budowy Domu Sierot, który w całości finansowany był z ramienia żydowskich filantropów i finansistów. Napisał przeszło 20 książek i ponad 1000 artykułów. W czasie II wojny światowej, wraz ze swoimi wychowankami, został zamknięty w getcie. Zginął wraz z dziećmi podczas wielkiej akcji likwidacyjnej w sierpniu 1942 roku. 

Był nietypowym dorosłym. Jego metody wychowawcze, w których bardzo mocno podkreślał prawa dziecka do godności, szacunku i własnego rozwoju, wywołały niemałą rewolucję w opartych na tresurze systemach oświatowych Europy i Świata. 
Magdalena Kuc
Fot. Sabina Chyla

25 listopada 2020 roku
Copyright ©2020 Warszawa Express, All Rights Reserved.
Przygotowanie strony: Sławomir Chodorski
Sed pede ullamcorper amet ullamcorper primis, nam pretium suspendisse neque, a phasellus sit pulvinar vel integer.
Liczba odwiedzin: 352913